Geloven en dood: houvast of beproeving ?
Als een godsdienst of levensovertuiging een belangrijke rol in het leven speelt, komt dat vrijwel zeker tot uitdrukking bij een overlijden en een uitvaart.
De geloofs- of levensovertuiging kan juist dan houvast geven en een belangrijke rol spelen bij de rouwverwerking.
Daarmee is niet gezegd dat religieuze plechtigheden werken als een soort 'medicijn' tegen de pijn van het sterven en rouwen. Geloof kan bij een overlijden ook op de proef worden gesteld. De eigen geloofsbeleving, die van de directe omgeving en die van de geestelijke die erbij betrokken is, zullen mede bepalen hoeveel men aan de religieuze handelingen heeft.
Verschillende godsdiensten, verschillende rituelen.
De verschillende godsdiensten hebben vanuit hun opvatting over leven en dood de plechtigheden rond het overlijden en de uitvaart vrij nauwkeurig vastgelegd. Voor mensen die geloven zullen deze voorschriften in meer of mindere mate de rituelen en handelingen aan het sterfbed en bij de uitvaart bepalen.
Hoe meer het geloof het dagelijks leven beïnvloedt, des te vanzelfsprekender wordt een uitvaart door dit geloof geleid.

Bij joden, moslims en hindoes kan men spreken van uitgebreide rituelen die volgens vaste voorschriften moeten worden uitgevoerd. Als individu voegt men zich naar die voorschriften. Men houdt zich aan de regels die de geestelijke bewaakt. Of zoals een joodse koster zegt: "je kunt niet een 'beetje' joods begraven worden, je kiest voor een joodse uitvaart of niet".

In de praktijk speelt het geloof voor veel katholieken en protestant-christelijken in Nederland een minder sterke rol in het dagelijks leven. De keuze voor een religieuze plechtigheid bij de uitvaart is dan meer een individuele keuze, waarbij mensen aan bestaande rituelen een persoonlijke invulling willen geven.

Ook humanisten die vanuit hun levensovertuiging het belang van het aanvaarden van de dood benadrukken, kiezen voor een eigen vormgeving van afscheid en uitvaart.