Nadat de crematie heeft plaatsgevonden zal na 4 weken de as van de overledene worden vrijgegeven. De wet bepaald dat een crematorium verplicht is de as van een overledene een maand te bewaren. De as wordt bewaard in een asbus en is enkel en alleen van één overledene. Het idee dat er meerdere overledenen gelijktijdig worden gecremeerd is een misvatting. Na elke crematie wordt de verbrandingsoven geheel gereinigd. Elke nieuwe crematie vindt plaats in een geheel gereinigde oven. U kunt als nabestaande kiezen uit vier varianten voor de asbestemming:

• bewaren in een algemene nis of in de urnenmuur
• verstrooien
• begraven of bijzetten in een graf
• de as mee naar huis nemen

U kunt uw keuze ook later maken.

Vaak is de laatste mogelijkheid, om later te bepalen wat de asbestemming is, de verstandigste. Er is vaak niet nagedacht wat de consequenties kunnen zijn van een keuze en u heeft een maand de tijd voordat de as wordt vrijgegeven. De medewerkers van het crematorium nemen, nadat de as is vrijgegeven, contact met u op. Zij vragen naar uw voorkeur en overleggen met u wanneer en hoe de as verder bewaard of verstrooid zal worden. Als u naar aanleiding van dit overleg een weloverwogen besluit neemt is dat nog ruim op tijd.

Bewaren in een algemene nis is bij de meeste crematoria het eerste jaar gratis; na dit jaar moet men jaarlijks betalen voor het bewaren van de as.
Wanneer de as in een algemene nis wordt bewaard kunt u niet bij de as komen. De algemene nis is geen publiekstoegankelijke ruimte.Bewaren in een urnenmuur of columbarium kan bij het crematorium of bij een begraafplaats. Een urnenmuur is een stenen wand met daarin op gelijke afstanden gemetselde nissen. In deze nissen wordt de asbus (urn) geplaatst. Hierna wordt deze nis afgesloten met een steen, die vaak wordt voorzien van een opschrift. In veel urnenmuren is het mogelijk twee asbussen in een nis te plaatsen.

Verstrooien van de as kan:
-op een strooiveld
-vanaf een boot
-vanuit een vliegtuig
Het is aan u de keuze om bij de verstrooiing wèl of niet aanwezig te zijn.
U hebt de keuze om vóór de verstrooiing bericht te krijgen; u kunt vragen om bericht te krijgen nadat de verstrooiing heeft plaatsgevonden; u kunt er ook voor kiezen geen bericht te krijgen.

Er zijn begraafplaatsendie nog geen urnenmuur hebben. De asbus kan ook vaak bijgezet worden in een bestaand graf. Houdt u er rekening mee dat de voorschriften per begraafplaats erg verschillend zijn en dat er begraafplaatsen zijn waar deze bijplaatsing problemen op kan leveren. Als u daarover duidelijkheid wilt hebben, moet u contact opnemen met uw uitvaartonderneming of met de beheerder van die begraafplaats. Over de tarieven voor het bewaren van een asbus in de urnenmuur op de begraafplaats kunnen zij u ook informeren.

Sinds 1998 is het mogelijk –een gedeelte van (7 gram)- de as in de ruimte te verstrooien. Een kleine asbus met daarin wat asresten worden met een raket in de ruimte gebracht
Op dinsdag 10 februari 1998 om 14.21 werd een Taurusraket op luchtmachtbasis Vandenberg gelanceerd. Aan boord bevond zich zeven gram van de as van de –in september 1997- overleden Danny. Danny was Star Trek-fan en hij wilde net als zijn idool Gene Roddenberry een ruimtegraf. Het is mogelijk om met de “Last Rocket” de as in de lucht laten verstrooien. Op 31 augustus 1998 vond de eerste asverstrooiings-ceremonie plaats met een monumentale vuurpijl ergens aan de Nederlandse kust. Het is een ontwerp van Hetty van Bommel.
Klik hier om een grafische uitleg te krijgen (jpg 64,8 Kb)
Klik hier om de website van Danny's lancering te bekijken

Vanaf 1 januari 1998 is de controle op het bewaren of verstrooien van de as opgeheven. U kunt de as naar eigen believen bewaren of verstrooien.

Thuis as bewaren wordt gewoonlijk in een sierurn gedaan. In deze sierurn wordt de asbus geplaatst die u van het crematorium meekrijgt. -Dit kan een aluminium bus zijn die op het crematorium wordt afgesloten. Er zijn ook kunstwerkjes te koop waarin een holte is aan gebracht die, nadat er door het crematorium een gedeelte van de as is ingedaan en afgesloten is, thuis neergezet kunnen worden. Een afgietsel van hand of gelaat (dodenmasker) kan ook voorzien worden van een asruimte.
Het verstrooien van as op een plaats die een speciale emotionele herinnering oproept, is een logische reactie na het overlijden van een dierbare.
U zou kunnen kiezen voor een stuk natuur, een bos of een park, waarin men graag wandelde. Ook een favoriet stekje om te vissen is een plaats die tijdens de asverstrooiing een goed gevoel teweeg kan brengen.

Anders wordt het met verstrooiing van de as op een privé-terrein. Er kunnen in de verre toekomst wijzigingen plaatsvinden in de bestemming of in het eigendomsrecht van dit terrein, waarin u op het moment van de verstrooiing geen zicht hebt. Het verstrooien van as van een dierbare in de eigen achtertuin kan emotioneel van grote waarde zijn. U bent, zo vaak als u in uw tuin bent, ontzettend dicht bij de resten van uw dierbare. Maar hoe moet u omgaan met een verplichte of vrijwillige verhuizing? De asresten kunt u uit uw tuin niet meenemen. De band die u met uw tuin en met de resten van uw dierbare hebt kunt u onmogelijk in stand houden. De verstrooiing die in eerste aanleg een ideale oplossing leek wordt nu een probleem. Overweeg uitvoerig wat de gevolgen kunnen zijn van een asverstrooiing op een bepaalde plaats.

U kunt slechts eenmaal deze handeling verrichten!

De opdrachtgever van de crematie is een nabestaande. Dit hoeft niet beslist familie van de overledene te zijn. Deze opdrachtgever krijgt de zeggenschap over de asbestemming.
Er zijn gevallen bekend waarbij de opdrachtgever anders handelt dan de familie of andere nabestaanden zouden verwachten. Jurisprudentie geeft in dit geval duidelijkheid: de opdrachtgever is eigenaar van de asresten. De verruiming van de wet op de eindbestemming van de asresten kan voor de nodige onenigheid zorgen tussen de verschillende belanghebbende.